Oral Çalışlar veda etti

9/6/2008 · Kategori: Makale

9 Haziran 2008

Bir Veda Yazısı...

Bu veda yazısı Cumhuriyet okurlarına ve de tabii gazetede 16 yıl birlikte çalıştığım arkadaşlarıma…

Kolay değil 16 yılımı geçirdiğim kurumu terk etmek. Bunları yazarken boğazım düğümleniyor. İlk gazeteye başladığım günü anımsıyorum… Sonraki yılları…

Cumhuriyet’te çalışırken yitirdiğimiz sevgili dostlarımı, büyüklerimi; Berin Nadi’yi, Uğur Mumcu’yu, Ergun Balcı’yı, Mehmet Kemal’i, Mustafa Ekmekçi’yi, Ahmet Taner Kışlalı’yı, Oktay Kurtböke’yi, Ali Ulvi’yi ve daha birçok değerli meslektaşımı anımsıyorum.

Ergun Balcı, filtresini kopardığı siga-rasıyla koridordan laf atarak yürürdü. Mehmet (Kemal) Ağabey, benim odada soluklanır ve sonra yoluna devam ederdi…

***

Profesyonel gazeteciliği Cumhuriyet’te öğrendim. Daha önce genel yayın müdürlüğünü yaptığım günlük Aydınlık gazetesi bu mesleğe başlamam için ilk adımdı. Sonra Milliyet’e ve Cumhuriyet’e yazı dizileri hazırladım.

1 Kasım 1992’de Cumhuriyet’in Cağaloğlu binasının kapısından içeri girdim ve giriş o giriş. Tabii o zaman da bu gazetede yıllardır çalışanlar bulunuyordu. Başta İlhan Ağabey olmak üzere, Hikmet Çetinkaya, Şükran Soner, Abdülkadir Yücelman bu gazetenin en kıdemlileri olarak gazeteye katkılarını sürdürüyorlar.

***

Bu 16 yıllık Cumhuriyet’teki son ve en zor yazım. Çok değişim taraftarı olmama rağmen tutucu bir tarafımın olduğunu söyleyebilirim. Cumhuriyet’ten ayrılmaya karar vermem kolay olmadı. Günlerce düşündüm taşındım.

“Sıfır Noktası” başlıklı köşemdeki değerlendirmeleri beğenmeyenler, tepki gösterenler oldu. Tehdit edenlerle bile karşılaştım. Bu tepkilerin gazete okurlarının küçük bir kesimini temsil ettiğini biliyorum.

Benim bazı düşüncelerime katılmasalar bile Cumhuriyet okurlarının ezici çoğunluğunun düşüncelerin özgürce açıklanmasından yana olduklarının tanığıyım. Benim gazetedeki varlığımı bir düşünce zenginliği sayanlar, bana zor zamanlarda destek veren okurlar, bu köşeyi canlı tutmamı sağladılar.

***

Cumhuriyet’e başladığım ilk yıllardaki sıkıntıları hatırlıyorum. Uzan grubu geçmişten kalan alacakları için icra memurlarıyla birlikte gazetenin kapısına dayandığında, icracıları gazeteye sokmamak için direnmiştik.

Yıllarca maaşlarımızın çok küçük bir bölümünü alarak ayakta kalmaya çalışmıştık. İlhan Ağabey, “Çocuklar gazete 80 bine çıksın, düzlüğe ulaşırız” diyordu. Cumhuriyet şimdi İlhan Selçuk önderliğinde düzlüğe çıkmış durumda. Artık gazete kâr ediyor…

***

16 yıl önce bu gazetenin kapısından Aydın Engin’le birlikte girmiştik. Aydın, 12 Eylül öncesi dönemde Politika gazetesinin, ben de Aydınlık gazetesinin genel yayın müdürleriydik. Hikmet Çetinkaya, Aydın’la birlikte çalıştığımız odaya gelir ve “Bir Maocuyla bir Sovyet taraftarının aynı odada yıllar sonra buluşması bir haberdir” diyerek laf atardı.

Rahmetli Ergun Balcı, “Ben de Troçkistim dostlar” diyerek sohbete katılırdı.

***

Abdullah Öcalan’la 1993 yılında Bekaa’da yaptığım söyleşi 10 gün boyunca gazetede yayımlanmıştı. Aynı yıl Kemal Burkay’la da bir söyleşi yapmıştım. Bu iki söyleşiyi kitap haline getirince hakkımda dava açıldı ve Terörle Mücadele Yasası’ndan 2 yıla mahkûm edildim.

Bu dönem dahil her dönemde Cumhuriyet bana sahip çıktı. İlhan Ağabey’in o zor günlerdeki desteğini ve sonraki desteklerini hep şükranla anmaya devam edeceğim.

***

Genel Yayın Müdürü İbrahim Yıldız’ın, Yazıişleri Müdürü Mehmet Sucu’nun, Haber Müdürü Hakan Kara’nın, İdare Müdürü Hüseyin Gürer’in, Akın Atalay başta olmak üzere hukuk bürosunun, burada adlarını tek tek saymam mümkün olmayan yazar ve muhabir arkadaşlarımın, idarecilerin ve idarede çalışan arkadaşlarımın hep yardımlarını gördüm.

Cumhuriyet bir okul. Ben bu okulda uzun bir eğitimden geçtim.

Gazeteciliğe devam edeceğim.

Demokrasiyi, özgürlükleri, insan haklarını, farklılıklarımızı bir zenginlik olarak yaşamaya olan inancımı her koşul altında savunmayı sürdüreceğim.

***

Anılarımla yaşamayı severim. Cumhuriyet’te öylesine çok anılarım var ki…

Onları bir zenginlik olarak yanımda götürüyorum.

Sevgili Cumhuriyet okurları...

Sevgili gazeteci arkadaşlarım…

Bir gün yeniden bir yerlerde buluşmak umuduyla sizlere veda ediyorum.

Hepinize teşekkür ediyorum…

Sevgiyle kalın…

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »